طبق خبر فوری وبلاگ موسسه حقوق بين الملل پارس ،دكتر جمشيد ممتاز  براي ارائه  درس عمومي آكادمي لاهه در سال 2014 انتخاب گرديده است.سياست كاري آكادمي حقوق بين الملل لاهه اينگونه مي باشد كه هيات امناء آكادمي اساتيد مورد نظر را براي ارائه درس عمومي از پنج سال قبل طي يك  فرآيند نسبتا محرمانه  انتخاب مي نمايد.علت اين امر آن است كه استاد مربوطه فرصت كافي براي ارائه يك اثر ماندگار را داشته باشد .اساتيد مربوطه  بعد از ارائه درس عمومي تا دوسال فرصت دارند تا درس ارائه شده را به صورت مكتوب و مشروح به آكادمي ارائه دهند.درس عمومي يك سال به زبان انگليسي و سال ديگر به زبان فرانسه ارائه مي گردد.اساتيد مدعو براي ارائه درس عمومي معمولا گرانسنگ ترين اثر خود را براي ارائه  تدوين  مي نمايند و  از اين حيث هر محقق حقوق بين الملل براي انجام يك پژوهش معتبر ناچار است به دروس عمومي آكادمي لاهه نيز مراجعه نمايد.البته برخلاف نظربرخي از دوستان كه معتقدند قضاوت در ديوان بين المللي دادگستري بالاترين افتخار عملي در دنياي حقوق بين الملل مي باشد  ،به نظر مي رسد بالاترين درجه افتخار علمي(ونه اجرائي) براي يك معلم و يا محقق حقوق بين الملل،ارائه درس عمومي آكادمي حقوق بين الملل لاهه باشد.اگر به تركيب قضات ديوان بين المللي دادگستري – چه در حال حاضر و چه در گذشته – دقت شود ،ملاحظه مي گردد كه بسياري از آنها محصول يك انتخاب سياسي بوده و به هيچ وجه در رشته حقوق بين الملل جزو صاحبنظران طراز اول نبوده اند وچه بسا جزو مقامات سياسي كشور خود بوده اند  و اين موضوع را مي توان از آثار منتشره آنان – چه از حيث كميت و چه از لحاظ كيفيت- ملاحظه نمود .اما در مقابل تمامي كسانيكه طي عمر ديرين آكادمي لاهه، درس عمومي را ارائه داه اند جزو صاحبنظران طراز اول حقوق بين الملل به شمار مي آيند.بنابراين همواره احتمال انتخاب به عنوان قاضي ديوان بين الملي دادگستري براي حقودانان عادي و حتي سياستمداران ،براساس لابي هاي ديپلماتيك وجود دارد ولي براي ارائه درس عمومي آكادمي لاهه الزاما بايستي جزو نظريه پردازان طراز اول بين المللي (ونه طراز اول داخلي)به حساب آمد و رايزني ديپلماتيك هيچ سود نخواهد داشت!

مجله آنلاين حقوق بين الملل اين افتخار بي نظير و شايد تكرار نشدني را به استاد ممتاز و شاگردان ايشان و همه حقوقدانان ايراني تبريك عرض مي نمايد.بي شك اين حسن انتخاب به افزايش اعتبارواقعي (ونه تبليغاتي) دانشگاههاي ايران- بويژه دانشگاه تهران- كمكي هرچند كوچك مي نمايد.